21 juli: a lot of sun @ loenhoutse run-bike-run

Tropische temperatuur in Nederland. Dertig plus. Desondanks geen twijfels om vanuit Etten-Leur  naar Loenhout, een gehuchtje net over de grens, te fietsen. Rond half twee vertrek ik op de Toscani: via Rijsbergen, Zundert, Wernhout en Wuustwezel kom ik na een uurtje aan in een snikheet Loenhout. Inschrijven en hierna wachten tot het vier uur is. Ik dood de tijd met wat “warming-up oefeningen, whats in a name??” en met water drinken, veel water drinken en een beetje wachten op wat/wie komen gaat…..

Om vier uur klinkt het startsignaal voor 255 ! deelnemers, Vaak zijn deze wedstrijden druk bezocht ook al vallen de mussen dood van het dak neer… Ik zeg wel eens : als er maar een fiets aan te pas komt, dan is het een drukste van jewelste bij belgische sportwedstrijden… Ook het publiek is in grote getalen aanwezig. Gezelligheid alom op deze nationale belgische feestdag!

hardlopen_2520504aWe beginnen vandaag met 5 km deels offroad hardlopen, die iets of wat moeizaam gaan>> Ist de hitte? Ist de 30 km vooraf fietsen? Ist de slechte vorm? Maakt niks uit. Ik loop die 5000 meter gewoon uit onder af en toe een welkome Belgische tuinsproeier…

Na iets meer dan 21 minuten loop ik de wisselzone in, trek de fietsschoenen aan, doe helm op en begin ik aan mijn 20 km stayerfietsen. Het gaat hard, keihard. Moet mijn groepje waarin ik verzeild was na het looponderdeel, laten gaan. Te weinig snelheids en intervaltrainingen gedaan. No problemo. Ik sluit gewoon weer in een volgende groep aan. Veel water drinken en zuinig met de energie omgaan vandaag.

Na 58 min ben ik terug in de wisselzone. Doe snel de loopschoenen aan, helm af, flesje koud water over het hoofd en hup, beginnen aan het volgende onderdeel, 2 km hardlopen. Zwaar onderdeel vandaag maar het gaat. Na 68 minuten en nog wat finish ik. Als eerste gooi ik drie a vier fleskes koud water over mijn hoofd… douchen! Lekker gevoel na afloop altijd.

Ik drink nog drie lekkere pilskes alvorens terug te gaan naar @@Leur. Hebben we wel verdiend vandaag, die biertjes. Leuke wedstrijd, goeie sfeer, puike organisatie.  Aanrader voor 2014!! Wie gaat er dan nog meer mee?

58098_504000402990661_1595198380_n!

Advertisements

13-07 ….. W.K. CROSSTRIATHLON DEN HAAG

Meedoen aan een wereldkampioenschap voetballen is me nooit gelukt en zal me ook nooit gaan lukken ook…. meedoen aan en finishen bij een w.k. crosstriathlon wel.

Afgelopen zaterdag was het zover. In Den Haag. Kijkduin…Een slechte voorbereiding vanwege een maandenlange vervelende hamstring/periformis blessure, bovendien net terug van 11 dagen all inclusive in hot-turkie en een korte vrijdag-op-zaterdagnacht vanwege de terugvlucht. Toch twijfelde ik geen moment aan mijn deelname omdat de olympische gedachte van “Meedoen is belangrijker dan Winnen” het de laatste jaren wint van “als ik maar op het podium kom…” . Een stuk relaxter sporten trouwens zo, maar dat terzijde.

191202_657618844267213_750463024_o

Wat was de wedstrijd zwaar zeg. Het begon met het zwemonderdeel van 1 km. Flinke golven in de Noordzee zorgden ervoor dat ik hard moest knokken tegen de golven in om de eerste boei te bereiken. Na enige tijd lukte het me maar waarschijnlijk kwam dat omdat ik in Turkye  bijna dagelijks in de zee gezwommen heb. Toch profijt van mijn zee-zwem-trainingen gehad, denk ik….

Na het bereiken van de eerste boei was het allermoeilijkste deel van het zwemmen voorbij. Achthonderd meter verder mochten we weer terug richting het strand. Al lopende in de zee ontdoe ik me van mijn wetsuit en ren ik naar het zanderige en mulle PF. Mijn voeten zitten helemaal onder het zand en ik veeg ze een beetje af want zand in mijn schoenen kan gaan schuren en kan blaren doen ontstaan…weet ik uit ervaring.

Het tweede onderdeel gaat nu beginnen. Fietsen, nou ja…fietsen… tis meer  ploeteren op de ATB fiets over het strand, door de duinen, van de trappen af, door de zgn puinduinen, omhoog, omlaag, heel veel scherpe bochten , links, rechts… noem maar op. Niks was vlak, niks was gemakkelijk, maar alles was leuk…. Te weinig atb kilometers gemaakt merk ik, geen durf, geen stuurvastheid, geen kracht…. Ik maal er niet om, wind me niet op maar geniet van het vreselijk zware parcours. Heerlijk dat ik dit nog kan en mag meemaken. Ik ben dankbaar…. mijn lijf kan het toch maar.

1010697_10151831923092652_1687023506_nNa drie ATB-rondjes wil ik de wisselzone inrijden maar nee, nog eentje. Valt beetje tegen doch na een enkele minuut bedenk ik… Yes nog eentje ATB-en met veel klunen. De motivatie blijft goed. Ik wil per se deze wedstrijd lekker eindigen, prestatie komt op het tweede plan. Heerlijk sporten zo.

Bij mijn tweede wissel veeg ik de voeten wederom af. Of het helpt???? Ik drink een halve liter water (bedankt coachske) en begin aan een heel geaccidenteerd loopparcours. Zand, zand en nog eens zand. Omhoog, omlaag, naar links, naar rechts, diep, dieper, het diepst.  Ben blij dat ik in Turkye veel getraind heb op het strand, ben ik in ieder geval wat gewend. Drie rondjes van 3300 meter. Heerlijk ploeteren. Ik ga warempel andere deelnemers inhalen. Conditie is toch nog niet zo slecht dus. Kleine pasjes maken. Niet forceren maar finishen.

Ik ga het redden. Ik ga het halen… finishen op een WK. Ben blij als ik de finishlijn passeer en over de CC mat loop. Klassering maakt me niet zo veel uit. Finishen wel. Ik doe me tegoed aan watermeloen, drop, cola, sportdrank, banaan en peperkoek. Alles door elkaar werk ik naar binnen maar wat wil je na een pittige sportprestatie van 3 uur en 8 minuten.

Na afloop nog niet naar huis want de elite mannen en elite vrouwen werken hun wedstrijd nog af. Schitterend om te zien.. wat een snelheid, wat een techniek. Ik zie de Zuidafrikaan Stoltz wereldkampioen bij de mannen  worden en zie dat hij ook afziet op het zware maar schitterende parcours.  Vermoeid maar met een happy-feeling kom ik savonds laat  weer in Brabant aan. Een hele mooie ervaring rijker….

DSC_0246