25-08 N.K. CROSSTRIATHLON

1229859_508560655888594_1159289474_nNaast Etten-Leur komt Vlaardingen bij mij op de tweede plek wat het aantal voorafgaande parcoursverkenningen betreft. Wel tien Vlaardingse  MTB ronden heb ik de afgelopen weken gefietst en gelopen om maar niet verrast te worden vandaag. Aan de voorbereiding zal het dus niet liggen vandaag, hoewel….. ?

Als ik mijn achterwiel van de ATB losmaak (omdat de fiets in een kleine carpool-auto moet passen, zie ik tot mijn schrik dat mijn pion loslaat van het wiel. Hoe kan dat nou? Heb de fiets net een servicebeurt  gegeven…. heb geen gereedschap bij me, hoe moet dit nou opgelost worden??? We rijden toch maar zonder gereedschap naar Vlaardingen en ik zie daar dan wel wat ik nog aan dit technische mankement kan doen. Gelukkig heeft TVB-er Eric Wandel een dopsleutel gevonden die op mijn pion past. Hij maakt de fiets prima in orde en ik slaak een hoorbare zucht van verlichting.

Een kwartier voor het startschot lig ik al in de Vlaardingse Vaart om in te zwemmen en ook om  te wennen aan het water. Het startschot valt. We zwemmen drie rondjes van 500 meter voor we middels een trapje de kant op mogen klauteren (26 minuten zwem ik) . Het eerste onderdeel van vandaag gaat goed, ik heb geen ademhalingsproblemen en mijn benen lopen niet vol….

showfoto 1Na de zwem-fiets wissel volgen 3 pittige ronden van 10 km ATB-en op een erg wisselend parcours. Lange stukken groene heide/weiland, kilometerslange bochtige puinstroken, bruggetjes, loslopend vee, stroken met fijn los zand, …. het zit er allemaal in. Mooi fietsen daar maar ook zwaar. Ik eet elke ronde een mueslireep en drink veel sportdrank op de stukken waar dat technisch gezien, mogelijk is ( 1u33min fiets ik) .

Het 10 km lange hardlooptrajekt  is eveneens erg afwisselend qua ondergrond en is bovendien flink glooiend. Maar dat hoort allemaal bij een crosstriathlonparcours ==>> lekker genieten van een avontuur in de natuur. Ik loop met twee andere leeftijdsgenoten de laatste twee rondjes van de vier die we moeten. Ik heb nog wat energie over en kan in de laatste km nog wat versnellen (53 min loop ik) .

Na bijna drie uur sporten finish ik en doe ik me terstond tegoed aan de goedgevulde recuperatietafel…Hierna nog snel een Bredase Triathlon Fanatiekeling  aanmoedigen en mijn NK crosstriathlonwedstrijddag is ten einde.

Een lekkere sportdag, een goede organisatie, mooie omgeving, prima weertje, leuke mensen ….glas-rode-wijn

HEB IK VERDIEND VANDAAG ===> P R O O S T

Advertisements

18-08 KLAZINAVEENSE BLOEM

Een NK Olympische Triathlon in het land van Bartje. Da’s een eind autorijden vanuit Etten-Leur, maar een leuke hobby mag centen kosten, althans das mijn mening. Vandaar de inschrijving geregeld, de benzinetank vol gedaan, koelbox en triatlonspullen mee en de wekker om kwart voor zeven op deze regenachtige zondagochtend gezet.

Na twee en een half uur ben ik in Klazinaveen, bij de sporthal. Goed geregeld allemaal die inschrijvingsprocedure, snel correct en vlot. Ik ben niet bij de les vandaag voor de start, want ik raak mijn startnummer kwijt. Gebeurt me nooit. Shit! Ik zoeken en zoeken maar nummer blijft onvindbaar. Dan maar een vervangend nummer gemaakt met A4tje en stift. Werkt voor geen meter met deze regen, maar afijn.

Bij het Parc Fermee ben ik dan ineens mijn fietsstickertje kwijt. Tjonge jonge, dat wordt wat vandaag. Een galante Klazinaveense pakt stift en stickertje en ja hoor, weer gelukt. Na het klaarzetten van de fiets en de spullen die ik nodig heb vandaag, stap ik de bus in, die ons 1500 mtr verderop brengt. Naar de start van het zwemmen.

Na het wedstrijdstartschot heb ik moeite met mijn ademhaling en ik kom niet in mijn slag. Ik blijf rustig zwemmen (no panic) en na 750 mtr verdwijnen de klachten. Gelukkig. Snel wisselen en 40 winderige km fietsen staan op me te wachten. Bij de briefing was het al omgeroepen : Kijk uit voor de witte wegsignalering op de weg, vooral in de bochten. Daar is het spek en spekglad…. Ik kijk dus goed uit en ga behouden de bochten door. Een keer echter niet….. de laatste ronde wordt mijn concentratie wrs wat minder en pats…. voor ik het weet, maak ik een schuiver over het wegdek waar menig NACspeler jaloers op zou zijn. Amai, flinke schaafwonden, stuur scheef, knie dik en kwaad op mezelf.

Ik stap op (adrenaline he? ) en fiets moeizaam verder.  Allengs de vierde ronde vordert, gaat het weer beter. Gelukkig. Het lopen over 2 rondjes van iets meer dan 5 km gaat goed, mede dankzij het gelletje wat ik in mijn loopschoenen had klaargelegd voor de 2e wissel. Bij elke drinkpost drink ik sportdrank en water en zodoende wordt mijn tweede loopronde sneller dan mijn eerste….. een negatieve split noemen ze dat toch?

Maarten Krol van My Laps vertelt me direkt na mijn finish (2.31 u) dat ik derde H55 ben geworden. Waar die andere 6 heren 55+ zijn gebleven is me een raadsel? Uitgevallen, geblesseerd, opgegeven, niet gestart?? Maakt eigenlijk niet zo veel uit waarom ze niet finishen, de volhouders komen op deze manier vanzelf bovendrijven……

1185937_10151636164267252_1009226479_n

Na afloop mijn schaafwonden laten behandelen bij de EHBO, die het ontzettend druk heeft. Als afsluiting een mooie huldiging voor een hoop volk. En tis leuk dat ik eens op het podium mag staan met een echte triathloncoryfee  Rob Barel, geschreven met twee rr-en :-). Toch Rob?

10 aug STERKE PEER TRIATHLON

Dankzij ex-TVBer Richard de Haan kan ik van start gaan bij de oergezellig, hardstikke druk bezochte,  snelle Sterke Peer sprinttriathlon in Wuustwezel. Tjonge jonge wat een goei organisatietiem staat daar achter. Veel werk is er al verzet als ik rond zeventien uur arriveer op het weiland wat omgetoverd is tot wedstrijdterrein. Aan alles is gedacht, niks wordt aan het toeval overgelaten.

Ik zet mijn loopspullen klaar in Parc Fermee 2 en fiets met zwemspullen naar het 2 km verderop gelegen Parc Fermee 1 ( mooi opgesteld door de mannen van STEM&WB). Mijn fietske komt maar net door de keuring van de BTF want het betreft een stayertriatlon waardoor ligsturen niet toegestaan zijn. Ik had mijn opligbeugels verwijderd maar toch werd er getwijfeld. Gelukkig magt ik door en plaats ik mijn fiets, helm, nummer en fietsschoenen op nummer 111. Hier zie ik dat er 250 nummers zijn uitgegeven, mooi getal. Ik merk dat de triathlonsport weer aan polulariteit wint mede dank zij dit soort organisaties.

750 meter wandelen naar de start van het zwemmen in het meer. 24 graden dus geen wetsuit. Een rechte lijn zwemmen echter net op het einde een bocht naar links. Net na de start krijg ik een harde -per-ongeluk- klap op mijn hoofd en verslik ik me hierdoor in het 24 warme graden water. Effe schoolslag, rustig op adem komen en verdergaan.

Rond de 40e plek uit het water. Tevreden ondanks die ferme tik. Ik kom in een goede fietsgroep. fietserkeKan vaak de koppositie overnemen en geef wat tips aan medetriathleten tijdens de 20 km knoerhard fietsen. Tweede fietsronde van 10 km gaat wat moeizamer bij mij maar het tempo van de 10 man sterke groep daalt gelukkig wat. Ik blijf in deze groep hangen tot het tweede parcfermee bereikt wordt.

Snelle wissel en beginnen aan de 5 km hardlopen, deels door bos deels over verharde weg. Lopen gaat steeds beter, bil minder pijnlijk,  ik merk dat de conditie vooruit gaat en dat ik een mooi tempo kan blijven aanhouden. Rond de 40e plek finish ik in een tijd van 1.10 uur. Vier jaar geleden eindigde ik hier in 1.06 uur, ben dus niet ontevreden. Exacte uitslag weet ik nog niet omdat de site www.sterkepeertriathlon.be nog niet bijgewerkt is.

Volgend jaar zal ik er tijdig bijzijn om in te schrijven, want een dergelijke wedstrijd moet in de wedstrijdplanning van een triathleet als ik zitten al is het alleen maar voor de gezelligheid.

3 aug SPRINTJE RIJCKEVORSEL

St Jozef, Rijckevorsel , vanuit Breda gezien net na Hoogstraten. Klein intiem gezellig plaatsje gelegen aan een lauwwarm kanaal met haar huidige 24 graden. Vierhonderd meter in een lijn zwemmen we vandaag. Vier verschillende startseries: trio’s, dames, masters 40+ en senioren tm 39. Leuk geregeld. Alle series starten vanaf vijf uur precies met vijf minuten tijdverschil. Mijn serie om 17.10 uur.

zwemmen rijckevorselTien over vijf mogen wij dus … de heren op leeftijd…. Ik lig helemaal aan de buitenzijde van het kanaal. Zwemmen gaat lekker. Heb ook 20 minuten ingelopen en warmingup oefeningen gedaan. Ik kom na het zwemmen in de eerste fietsgroep terecht. Aparte mastersserie he, dan lukt dat nog…. Amai wat gaan die gasten hard door de bochten. Na een km of tien los uit deze snelle eerste groep en beland ik na enkele minuten  in de tweede groep. Gaat beter. Moeilijke passages zijn steeds de fietsbrug over het kanaal met telkens vier U-bochten hierin waarbij je bijna stil staat. Aanzetten maar weer.

Na 20 km (geschatte gemsnelheid 38km/u) mag ik naar links afslaan naar het tweede Parc Fermee wat ingericht is op een schoolpleintje. Vooraf had ik mijn loopschoenen hier al gelegd omdat ik de wedstrijdvoorbereidingen goed had gepland. Het lopen gaat ook lekker, niets forcerend kan ik voor mijn gevoel een mooi looptempo aanhouden over die vier dan weer verharde, dan weer onverharde kilometers. Drukte langs het parcours, vooral in de laatste 500 meter. Veel publiek altijd, gezellig en vriendelijk. Kom graag bij dit soort wedstrijdjes net over de grens. Tis niet te lang in de auto zitten, ze zijn  altijd gezellig en er is volop ambiance. Bovendien is het inschrijfgeld laag tw 10 euro. Waar vind je dat nog in Nederland behalve bij de crossduathlon van Etten-Leur????

By the way… ik word vandaag 11e Master 40+ in een tijd van 60 minuten en een paar seconden. Volgend jaar proberen om onder het uur te finishen maar dat zal helemaal afhangen in wat voor fietsgroep ik na het zwemonderdeel terecht kom. Dat heb ik vandaag wel geleerd.

31-07 EEN WINDERIG ZEEUWS UITJE

Zuidwestenwind kracht 4. Etten-Leur – Renesse op de fiets. Pittig klusje vooral als je deze afstand alleen overbrugt. Maar wie A zegt… doet B. Dus om 9 uur vertrek ik, bewolkte hemel, wind in de neus, rugzakje met wat eten erin, Toscani fietske gepoetst en gaan-met-die-banaan.

406078Na raadpleging  ANWB-fietsroute planner kom ik door de mooie westbrabantse plaatsjes Hoeven Oudenbosch, Oud-Gastel, Kruisland, Steenbergen en De Heen op de St Philipsdam. Ik denk aan de nieuwe koning van Belgie als ik over deze dam fiets, Links en rechts zie ik water en vogels. Ruimte. Lekker gevoel altijd als ik in Zeeland kom. Via Bruinisse en Zierikzee kom ik na bijna 100 km  ten lange leste in Renesse. Camping Julianahoeve is mijn eerste pleisterplaats. Cola en Banaan heeft Zus Els al klaargezet in de koude koelkast van haar caravan. Lekker. Ik neem een rustpauze van 2 uur en vervolg mijn route.

Vanuit Renesse via de peilerdam over de oosterschelde naar Vrouwenpolder. Wat een wind. Ik maak me klein om minder last van de wind te hebben maar het helpt niet veel. Ik besluit om de door toeristen drukke fietsroute van Oostkapelle, Domburg, Westkapelle en Zoutelande te nemen. Beetje omfietsen maar stuk minder wind. Via Dishoek kom ik na dik twee uur fietsen aan in Vlissingen.  Een uurtje voor de start van de Boulevardloop, een hardloopwedstrijd over 7200 meter over, hoe kan het ook anders, de Vlissingse boulevard.

Half acht de start. Ik heb dan al een half uur ingelopen want de benen zijn stijf van die 140 km biken. Ik ga helemaal achteraan staan, heb geen tijdsdoel slechts een uitloopdoel. Na 35 minuten en nog wat finish ik, moe en redelijk kapot. Tevreden gevoel overheerst. Derde deel van deze sportieve drieluik gehaald.

Vlissingen%20boulevardSnel naar het NS station, fiets in de trein en terug naar etten waar ik om half elf uitgehongerd aan kom. Gelukkig is er nog wat lasagna over van het avondeten….. Goed gevoel aan deze 31 juli overgehouden alleen het inslapen lukt na een dergelijke dag wat minder. Dat neem ik maar op de koop toe…..