22-09 NK Sprinttriathlon Maastricht

Voor de eerste keer wordt er voor de grote groep Nederlandse aktieve mastertriatleten een NK over de sprinttriathlonafstand georganiseerd. Stichting Triathlon Limburg (die ook triatlon Stein organiseert) durft het aan om dit kampioenschap in Limburgs mooie hoofdstad Maastricht op een prachtige  zondagmiddag in september te organiseren. Ben ik blij mee omdat zodoende de masters weer hun verdiende aandacht krijgen….

pf 2 maastrichtHalf acht vertrek naar Teteringen, naar familie De Jong. Carpoolen met Gerrit en Sietse. Na dik anderhalf uur autorijden, melden we ons aan in de universiteitssporthal gelegen naast het Maastricht Medisch Centrum. WC-bezoek hoort erbij ==> toch wat zenuwen dus. Het zoeken naar de finishlokatie in het oudste gedeelte van Maastricht begint. Ik fiets twee keer verkeerd maar een collegatriatlete (Guusje Vrehen) gaat mij de weg wijzen. We fietsen drie km aleer we er zijn en onderwijl legt zij de knelpunten van het fietsparcours aan mij uit. Achteraf gezien erg belangrijke adviezen gekregen.

Ik leg mijn loopspullen klaar in de fiets-loopwisselzone net onder een mooie authentieke stadsmuur (niet deze hoor …)m1fzut5a1n7zen ik fiets met haar naar de zwemlokatie. Weer drie km gelegen vanaf deze lokatie. Ik installeer me in wisselzone zwem-fiets, ga wat inlopen en doe 15 min voor de start mijn wetsuit aan. Laatste keer dit seizoen want tis gedaan met triathlons , althans in 2013 dan.

De start van de wedstrijd staat gepland om 12.00 uur maar vanwege een brandende auto op het fietsparcours wordt de start dertig minuten uitgesteld. Wat doe je dan? Liggen wachten in wetsuit, bietje kletsen, naar de wolkenhemel kijken waar steeds meer blauwe lucht te zien is en het hierdoor warmer en warmer wordt vanwege de zon. Maar uiteindelijk mogen we starten met 80 masters. We zwemmen in gevoelsmatig ijskoud Maaswater een driehoek van 750 meter. Na 12.51 min klim ik op de kant, loop 350 meter naar mijn fiets, doe wetsuit uit, helm op, bril op en weg ben ik voor mijn 20 km heuvelachtig fietsen.

grafiekgrootEerst naar de finishlokatie knallen en vanuit hier drie rondjes van 5 km met de pittige st Pietersberg. Schakelen naar de 39 voor, ben blij dat ik die erop heb liggen. Een zeer technisch en zwaar fietsrondje is het, veel middeleeuwse kasseien, scherpe bochten en flink klimmen dus. Maar wel heel mooi om hier te fietsen. Het gaat goed met mijn tweede onderdeel, ik kan goed blijven tempotrappen, verzuur niet en drink op tijd sportdrank. Fietstijd 43 minuten.

maastrichtNu het slotonderdeel, weer door oud Maastricht. Heel mooi lopen, langse kasteelmuren, over middeleeuwse kasseitjes, heuveltjes en parklaantjes. Best druk op het parcours, en niet alleen met toeschouwers en deelnemers maar ook met toeristen. Bots bijna op een toerist die juist een foto van het oude Maastricht aant nemen is, net om een hoekje. Kan ik juist ontwijken, hartslag nu nog wat hoger. Mijn 5 km loop ik in 21 minuten en ik kom na 1u18 minuten over de finishlijn. En wat krijgen we dan behalve sportdrank en snoep…? Een pilske. Lekker ==> dat gaat er wel in bij mij…

Volgens W vd Broek zou ik een podiumplaats hebben maar nee Wim, dat zit er vandaag niet in. Vijfde NK word ik, maar heb toch een lekker sportgevoel en heb gegeven wat ik vandaag had. Goed mijn best gedaan. Meer zat er niet in….Tevreden carpoolen we weer terug richting Teteringen. Het triathlonseizoen 2013 is voorbij. Vanaf nu wat hardloopwedstrijdjes en enkele crossduathlonnetjes. Stilzitten? Das nix voor wimpie…. :-

Advertisements

15-09 ALMERE GEEFT TRIATLONSFEREN

almere 2013 8Almere 2013. De Stichting Holland Triatlon is sinds dit jaar aangesloten bij de challenge familie, een internationale-triatlonevenementen-organisatie over de gehele wereld. Ik vind het een goede keuze ==> veel deelnemers, veel sfeer, goede organisatie kortom Almere staat er weer.

Ik ga de hele zaterdag als coach mee naar Almere. Vanuit het West-Brabantse multiduursportlandje doen vandaag vijf gedreven triatleten waar ik speciale aandacht voor heb tw Hans Schoonen (Rucphen), Rene vd Sijde (Breda), Johan Monden (Etten-Leur) Maurice de Theije (Breda) en mijn gedreven sportmaatje Thea Segeren (Breda).  Laatstgenoemde geef ik sedert ongeveer een jaar allerlei tips, adviezen, ervaringen enz betreffende de triatlonsport. Tis een goeie leerlinge want ze heeft nog nooit voor straf in de hoek van mijn triatlonklas hoeven te staan 🙂 Bovendien maakt ze haar door mij opgegeven huiswerk meer dan goed, soms wel eens te goed….

Om half vier zaterdagochtend loopt de wekker af. Op de fiets naar Breda-Noord int pikkedonker en in de regen. Carpoolend naar Almere. Ik ben BOB dan kan de carpoolmaat nog even langzaamaan wakker worden. De nieuwe tom-tom doet goed zijn best. In een streep naar een gratis parkeerplek vlak bij de Esplanade, het belangrijke triatloncentrum van vandaag. Na het aanmelden worden de fietsen in het hele grote PF gezet tussen die andere 1500 dure racemonstertjes.

Hierna omkleden. Tussendoor veel eten en drinken naar binnen werken. De spanning stijgt. We zien de atleten voor de hele triatlon om half acht vertrekken voor 3.8 km zwemmen int Weerwater. Hierna zelf verder prepareren voor de halve. Om 8.10 uur schiet burgemeester Jorritsma een hele grote meute weg voor 1.9 km zwemmen. almere 2013 7

Johan Monden moet jammergenoeg na 3 km zwemmen met kramp en braakneigingen stoppen met zijn uitdaging. Maurice zwemt goed en begint met de sauna diana reclame op de rug, te fietsen. Hans zwemt wat langer maar komt ook op de kant. Thea is sneller dan ik verwacht terug int PF. Rene heb ik gemist maar hij zit al wel op de fiets.

Het regent vandaag flink, maar niet alleen druppels. Lekke banden regent het ook… dit zijn er vanwege het natte wegdek veel. Ook Maurice rijdt lek, maar vervolgt zijn weg. Thea mag zonder helm niet het PF verlaten en wordt door een jurylid staande gehouden. Eerst de helm op dan mag ze pas vertrekken voor haar 90 km. Zullen de zenuwen zijn.

almere 2013 4

Het wachten begint nu. De fietsronde(n) zijn in de polder en langs de dijken, te ver weg voor mij. Ik facebook intussen naar de westbrabantse achterban wat doorkomsttijden en zodoende heb ik afleiding. Ik ontmoet HarryBuijs  met zoon Ewout en gedrieën nemen we plaats op de stenen tribune. Ik versier mijn paraplu met de namen van enkele westbrabantse deelnemers en zodoende doet dit attribuut dubbel werk. Rene (doet de halve) begint als eerste van mijn volggroepje te lopen na zijn fietsonderdeel maar ik mis hem weer. Het zijn er ook zo veel.

Hierna arriveert Thea int PF en zij heeft een langere wissel omdat haar loopspullen door een aktieve vrijwilliger verplaatst zijn. Kost haar zeker 2 minuten. Tel hierbij een sanitaire stop op en de vijf minuten wisseltijd zijn verklaard. almere 2013 9Thea loopt heel goed en onderhoudt een strak tempo. Ze rolt de ene na de andere D40 dame op. Na haar eerste doorkomst (ze heeft dan 10.5 km gelopen) ga ik haar al fietsend aanmoedigen en coachen. Ze blijft maar gaan, net een diesel! Uiteindelijk finisht zij in 5.43 uur en behaalt zij hiermee de tweede plek bij de D40+, Prima resultaat waar ze terecht trots op mag zijn.  Rene is intussen al een half uurtje binnen en is ook erg tevreden over zijn wedstrijd.

Nu gaan we de deelnemers aan de hele triatlon volgen. Maurice loopt na  zijn goede fietsonderdeel van 180 km een goede marathon. Is wel afzien voor hem maar dat heeft hij van te voren al verschillende keren aangegeven. Was te verwachten dus. Hij finisht na dik 11 uur. Nu Hans nog binnenhalen. Hij heeft het zwaar maar Hans is dan ook niet zo getraind als andere jaren. Toch volbrengt hij een zeer zware hele triatlon. Een supersportman met een groot doorzettingsvermogen.

almere 2013 6

Om acht uur savonds naar huis. Een lange dag. Een mooie dag. Een natte dag. Een winderige dag. Veel gezien en genoten. Wat kan triatlon mooi zijn…..

08-09 Haasje Over(-bosloop)

Geen triatlonwedstrijd voor mij dit weekend. Drie zware triatlonwedstrijden in de afgelopen drie weekenden worden afgewisseld door een relatief rustig sportweekend. Er moet balans zijn tussen inspanning en ontspanning, een  waarheid als een koe. Over dieren gesproken….. vandaag werd ik haas. Was niet van tevoren afgesproken maar het liep nu eenmaal zo.

 

De overbosloop in Prinsenbeek, 7 km van mijn huis gelegen, is al enkele jaren op de hardloopkalender te vinden. Ik ben er nog nooit van start gegaan maar als trainingswedstrijd lijkt het me een mooi evenement. Op de fiets er naar toe. Ik zie bij aankomst meteen dat het een ontspannen sportief evenement is. Geen zenuwachtige atleten maar gezellig keuvelende mensen die hardlopen gewoon leuk vinden. De weersomstandigheden zijn prettig: 21 graden, weinig wind en af en toe laat het zonnetje zich zien.

 

Ik ga twee ronden van 2 km inlopen en krijg zodoende een indruk van het heuvelachtige en soms op een trail-run lijkende parcours. Leuk!. De start is om half twee en met een groep van zo’n 100 hardlopers en hardloopsters vertrekken we voor de tien km lange overbosloop. Ik zie TVB-sportmaatje Thea ook aan de start staan. Zij wil niet helemaal voluit gaan vandaag want zij gaat over zes dagen meedoen aan de Triathlon Challenge Almere (halve triatlon) . De eerste ronde loop ik een beetje in haar buurt en ik zeg op het einde van de eerste ronde tegen haar: “je loopt als tweede dame, ik ga je hazen. Vind je dat goed?”

overbos 1Zonder te forceren blijven Thea en ik dan weer vijftien meter, dan weer twintig meter achter de eerste dame (Rian Lambregts) in de wedstrijd lopen. We hebben een mooi doel waar we ons op kunnen fixeren. De heuveltjes gaan echter wel hun tol eisen want het lopen gaat elke ronde wat moeizamer. Toch kunnen we een mooi strak tempo blijven aanhouden van rond de negen minuten per rondje maar inhalen kunnen we Rian niet. De laatste ronde zetten we nog wat aan maar het gat krijgen we niet dichtgelopen. Tweede dame wordt Thea dus. Wij lopen ongeveer 45.45 min over die tien km lange overbos-loop. Tevreden praten we na de wedstrijd wat na en lopen we gezamenlijk nog een rondje uit.

 

Op de fiets weer terug naar EttenLeur, een mooie coolingdown voor de toch wel weer aangespannen beenspiertjes… 🙂

01-09 BIETJE BALEN in BELGISCH BALEN

In het weekend dat voetballer Bale voor 100.000.000 euro verkocht wordt aan Real Madrid *die zal niet bale..* rijd ik met mijn triatlonsportmaat naar het Belgische Balen. Dit gehuchtje ligt net achter Mol en op advies van de ANWBrouteplanner rijden we via Tilburg, Eersel, Arendonk en Mol naar Balen. Vanwege de vele km’s tweebaansweg met ontzettend veel snelheidskastjes, duurt de heenreis meer dan anderhalf uur, en dat over 84 km. Balen zeg!

We komen dus iets of wat na ons geplande tijdstip aan en hebben dientengevolge haast, veel haast. Snel inschrijfformaliteiten in orde maken, en alvast warmlopen / joggen met de fiets aan de hand naar het parc fermee wat 1250 mtr verderop gelegen is.145_balen2013

Inzwemmen mag niet van de strenge Belgische jury en als we net een minuutje in het 21 graden warme kanaal liggen, knallen ze ons weg voor 1500 meter zwemmen. Ik zwem een lekker tempo en na 22 minuten klauter ik via een trapje de kant op. Snel rennen naar de fiets, hier wisselen en bam…. gaan met die banaan. Maar ik baal op de wegen in Balen, ik heb vandaag slechte fietsbenen, zware poten, verzuurde spieren, zere kont, kortom dat fietsen over die 40 km (1.11 uur) voelt loodzwaar. En das bietje veul balen dus.

Het lopen daarentegen voelt beter aan. Ik vertrek rustig en allengs de km’s vorderen, ga ik lekkerder lopen. He he, das weer een gelukkig-niet-balen-gevoel. Na 2.23 u loop ik gadegeslagen door vele toeschouwers, over de chipmat en ik zie terstond de uitslag van de wedstrijd op een beeldscherm. 

240_balen2013Weer een technisch snufje er bij… leuk. Echter ik zie dat ik ingedeeld ben bij de D50+categorie maarre dat klopt niet voorzover ik mezelf ken…. 🙂

Snel naar de jury om het vrouwtje in een mannetje te laten veranderen en na die geslachtsverandering blijk ik als 5e H50+ geeindigd te zijn. Valt me nog mee.  Na afloop van deze Olympische Triathlon blijkt dat TVB-clubgenote Thea 3e D40 is geworden en ik maak wat fotos van de huldiging. Eindelijk weer eens loon naar werken voor haar.

Ook op de terugweg komen we over diezelfde tweebaanswegen en passeren we diezelfde flitspalen dus ook nu weer anderhalf uur in de auto maar al keuvelend over wedstrijdervaringen van vandaag, schiet de terugweg toch wel op. Niet balen dus.