22-09 PAS OP DE PLAATS

achilles pijnplekZoals het plaatje doet vermoeden is het knijpen in mijn achillespees sedert enkele weken erg gevoelig. Met een goede warming-up en een regelmatige massage kon ik het tot afgelopen week redelijk goed redden met die hardnekkige blessure, edoch sinds j.l. woensdag (na een atbfiets-loop training in bosgebied de kogelvanger) heb ik moeten besluiten om een pas op de (hardloop-) plaats te maken. Tja, ik ben geen 20 meer natuurlijk!

Vandaag naar fysiotherapie-praktijk medisport in etten-leur geweest omdat ik weet dat men hier een Shock Wave apparaat heeft, waardoor na behandeling, de doorbloeding in de pees kan verbeteren. Drie minuten duurt de behandeling, hiernaast is hardlooprust voorgeschreven alsmede rekoefeningen. Over acht dagen volgt de tweede Shock Wave Behandeling.

Zwemmen en Fietsen zijn mogelijk dus 66% van de trainingen kan ik nog wel doen. Wedstrijdjes zijn voorlopig not/done of het moet een wedstrijdje zijn waarbij duo´s en – of trio´s zijn toegelaten, net zoals bij onze MOS ACCOUNTANTS CROSSDUATHLON ….: http://www.crossduathlonetten-leur.nl op zondag 25 januari 2015 . De eerste bespreking van deze mooie crossduathlon in Etten/Leur is reeds gepasseerd en de voorbereidingen dus begonnen.  Wij schotelen u weer een hele mooie wedstrijd voor, mogelijk nog mooier en beter georganiseerd dan de vorige edities.

Maar voorlopig wat mijn hardlopen betreft dus pas/op/de/plaats….

Advertisements

13-09 N.K. CROSSTRIATHLON AMELAND

Een NK crosstriathlon bestaande uit 1500 mtr zwemmen in de Waddenzee, 36 km atb-en over schelpenpaadjes, heuvelachtige bospaadjes, schapen/-heidevelden, strand en zand, gevolgd door 12 km hardlopen over een gedeelte van dit atb-parcours is bij voorbaat al zwaar als je er aan denkt, laat staan er aan meedoet. Maar het overtrof mijn stoutste verwachtingen…hier had ik niet op gerekend.

Op vrijdag , een dag voor de wedstrijd ga ik er al heen. Vanaf de veerboot zie ik al hoe het zwemparcours in de haven van Nes uitgezet is. ameland 2Ik heb een kampeerplek geregeld op een boerencamping midden op het eiland onder de naam dhr Kees Kleemans (vrienden op de fiets 🙂 ) . Deze boerencamping ligt in het dorpke Ballum, zes km van Nes, het triatlonmekka van dit weekend. Na aankomst ga ik eerst voor drie dagen proviand inslaan in de plaatselijke SPAR. Savonds ga ik me alvast aanmelden voor de wedstrijd zodat ik dit op de wedstrijddag niet meer hoef te doen. Ik klets wat met collegatriatleten, bekijk de wisselzone en ga op tijd mijn campingbedje in. De boerencamping zit vol met deelnemers aan de triatlon dus is het vanaf negen uur heerlijk stil… Lang leve het boerenleven! 🙂

Zaterdagochtend, na een goed ontbijt, fiets ik als ik eerst de hardloopschoenen, twee gelletjes  en een hardlooppetje in het tweede PF heb gelegd, naar de haven van Nes. Hier is op de dijk naast de waddenzee, de eerste wisselzone ingericht. ameland zwemstartHet eerste onderdeel van dit NK begint met een Le-Mans start vanaf de kade, waar het zwart ziet van het volk. Twee rondjes van 750 meter zwemmen met een land-lap. Supporters kunnen zo mooi de positie van de triatleet halverwege zien. Zeewater smaakt voor geen meter, bah, ik krijg dus ook enkele flinke slokken zout water binnen tijdens die 30 minuten zwemmen.

Ik zie naderhand op de site van mylaps dat ik als 66e van de bijna 300 deelnemers de golven van de waddenzee verlaat en begin na de eerste wissel aan het atb-onderdeel. Man-man-man wat is dat zwaar, nu merk ik pas dat ik nog maar kort na dat halve jaar verplichte rust, aan het opbouwen ben. Ik kom veel kracht te kort en wedstrijdritme heb ik ook nog niet veel,  zeker niet voor een dergelijk zware wedstrijd. Ik word dan ook heel veel gepasseerd door collegatriatleten en ik besluit me er maar niet al te druk over te maken. Het is nu eenmaal zo en ik ga er maar het beste van maken en genieten van de uitzichten, de wind, het eiland, de toeschouwers en de sfeer.

Een mannetje of 100 haalt me in voordat ik na 22 km het strand op fiets. Een stuk van 12 km over het ameland 1strand met de wind op kop wat nu nog volgt, breekt me helemaal op. Ik laat het maar over me heen gaan en spaar nog wat kracht voor de 12 km strand- bos en duinenloop die hierna nog wacht. Het tweede PF is al bijna helemaal vol en ik krijg voordat ik ga rennen, van een aardige meneer een flesje cola. He lekker, dat smaakt wel na al die zoetige sportdrank en dito gelletjes.

Ik ga kalmaan hardlopend van start en wandel af en toe als de heuveltjes te steil en te zanderig zijn. Temperatuur is goed, zonnetje schijnt, dus toch wel genieten ook al is het berezwaar. Mijn tweede loopronde van zes km is sneller dan mijn eerste loopronde van zes km, dus helemaal stuk ben ik niet. Ik zie een ziekenwagen en traumaheli langs het hardloopparcours en naderhand hoor ik pas hoe ernstig de situatie is terwijl ik daar op dat moment helemaal geen weet van heb. Heel blij steek ik na bijna vier uur sporten de armen in de lucht als ik onder de finishboog bij de molen loop.

Ik heb het gered. Ik ben niet gestopt. Ik heb volgehouden. Ook al duurde de wedstrijd 25 minuten langer voor mij dan dat ik vooraf berekend had. Mijn Amelands Crosstriathlonavontuur duurde ditmaal dus  lang en was zwaar, maar dat is niks in vergelijking met wat mijn neef Tim momenteel na een ernstig auto-ongeluk meemaakt en doormaken moet. Tim is een nog veel grotere doorzetter.

ameland 3Twee dagen na de wedstrijd ben ik op maandag langs Tim gegaan die in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam ligt en heb ik hem verteld over mijn pittige triatlonwedstrijd. Tevens overhandig ik hem het ontvangen deelnemers T-shirtje met hieraan wat kleine wedstrijddingetjes. Ik hoop dat hij als fanatiek wielrenner, als wieler-ploegleider, als fanatiek sportman dat leuk vindt en dat het hem wat opbeurt als hij het moeilijk heeft. Hieraan denkende besef ik weer dat het meedoen aan een zware triatlon een relatief begrip is en dat gezondheid en geluk twee heel belangrijke peilers van het leven zijn…..

Sterkte Tim. Zet hem op jongen.