13-09… AMELAND ==> SUPERLAND !

Tis niet gemakkelijk om al mijn ervaringen van het voorbije weekend te verwoorden maar ik waag een poging.

AMELANDNK Crosstriathlon 2015…… 1500 meter zwemmen in de wilde waddenzee , 36 km mountainbiken over ruig terrein en 12 km crosslopen. Best zwaar parcours. Ben blij dat mijn lijf het nog kan. Dat staat voorop. Als “jonge” zestigplusser ist altijd maar de vraag hoe het lijf reageren zal; de kop wil wel, maar dat lijf, wil dat steeds weer opnieuw en opnieuw ???? Als vrijwilliger bij Hospice Etten-Leur sta ik hier regelmatig  bij stil. Een goede zaak. Je leert relativeren door dit vrijwilligerswerk.

Eric Wandel, triatleet uit Breda en dit weekend mijn carpool- cq triatlonmaat. Vrijdag vertrekken we. Heenreis gaat goed, zonder ongelukken en zonder files. We komen aan het eind van de middag aan in Nes. Inchecken in het gehucht Buren bij mevrouw Metz ( zo heten ze daar bijna allemaal),  onze hospita voor drie dagen. Eric en ik beginnen terstond met de ATB-parkoersverkenning, niet het gehele mountainbikeparcours, dat redden we niet, maar uit ervaring weet ik dat dit toch minuten kan schelen tijdens de wedstrijd. We bekijken de route, orienteren ons op enkele verrassende bochten en bezoeken ook nog het eerste en tweede Parc Fermee (Wisselzone). Pasta eten hierna hoort erbij. We zoeken een goed Italiaans restaurant en buffelen. Op tijd naar bed. Slapen lukt af en toe. Ik heb de wedstrijd snachts al een paar keer gedaan, volgens mijn roommate 🙂

De wedstrijddag beginnen we met een goed en stevig ontbijt. Daarna naar wisselzone 2 gefietst( 4 km van de hospita ) om de loopschoenen neer te leggen, ik leg er ook een banaan, een gelletje en wat cola bij…. ervaringen van 2014.

Dan op de atb naar wisselzone 1. We zijn er al vroeg. We zien de golven van de waddenzee tekeer gaan. 80 cm hoog, hoor ik van een echte Amelander. Zal zwaar worden. Wetsuit aan en wat inzwemmen. Poeh, best koud. 15 graden. Na het inzwemmen naar de startzone. Vooraan ga ik staan. Wil me niet laten verrassen. Omroep Friesland zet me op de film. En dan om 10 uur de start.

ameland 2015 startameland 2015 2Met 200 mannelijke NK deelnemers rennen we de waddenzee in. Wat een golven. Wat een gevecht. PFFT  1500 meter zwemmen in de waddenzee, twee rondjes van 750 meter met een landlap. Veel volk aan de kant, maar ik zie ze niet. Gefocust op mijn wedstrijd. Ik kom na 26.53 minuten als 33e van het totale veld (best lekker gezwommen ) uit de zoute en wilde waddenzee. Nu rennen naar mijn wisselplekje nr 71. Vantevoren goed bekeken waar dat precies is, tussen 800 andere atb’s . Snelle wissel van zwemkleding naar atb-outfit

ameland 2015 1Bam, de ATB gaat nu gebruikt worden. Veel wind, vanwege de vloed. Gaat in den beginne goed dat fietsen. Heb voordeel van de verkenning van gisteren. Maar na 16 km…. een bocht, een kuil, een stuurfout en daar lig ik. Wham. Ik beoordeel die bocht op de heide niet goed. Bril vant gezicht af, gelukkig de helm op !, achterwiel blokkeert. Ik zet zo snel ik kan de achterrem los en los zo de wielblokkade op, leg de ketting er weer op, zoek mijn bril en spring weer op de ATB. Mijn schoenplaatje ben ik potverdikkeme ook verloren bij de crash. Nou moet ik nog 20 km met maar een schoenplaatje op het hobbelig atb-trajekt fietsen. Niks aan te doen. Doorgaan.Afzien en af en toe vloeken.

Op het min of meer vlakke strandgedeelte aangekomen heb ik minder last van mijn ontbrekend schoenplaatje. Wel keiveel oostenwind. We mogen stayeren dus dat wordt ook vaak gedaan. Uit de wind proberen te fietsen, heet dat.

ameland parcoursNa 1.54 u bikkelen komt wisselzone 2 in zicht. Cola komt goed van pas. Banaan laat ik liggen. Loopschoenen aan en ik begin aan de 12 km heuvelachtige crossloop. Langzame start en steeds wat sneller. De hamstring laat me weten nog niet helemaal klaar te zijn voor deze zware loop maar het hoofd wint. Lopen, lopen en nog eens lopen. Heuvel op en af, duintop op en af, dan weer zand, dan weer boomschors, soms gras, soms asfalt. Leuke uitzichten en een lang stuk strand. Van alles zit er in. Mooi dat er km-punten staan aangegeven, zo weet ik waar ik me bevind. Iets meer dan een uur crossen duurt het looponderdeel.

Ik finish, blij en ook wel trots. Ook nieuwsgierig naar mijn plekje in de 60+categorie maar de jury zegt niets. Wel dat ik klaar moet staan voor de huldiging. Half uurtje later hoor ik het,,,,,, weer tweede bij een NK in de leeftijdsgroep 60+. Is allemaal niet zo interessant en belangrijk maar gewoon leuk. Drie x meegedaan in drie weken tijd aan een NK-triatlonwedstrijd en drie x tweede. Ik hoef me nog niet te schamen voor mijn prestaties maar, belangrijker….. ik geniet er nog steeds van. En daar gaat het toch om. Nietwaar?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s